هر مانعی که بر سر راه حق باشد، خرمشهر دیگری است که با نصرت الهی و صلابت حیدری فتح خواهد شد
عزم فتح؛ از خرمشهر تا قدس
گروه سیاسی
امروز سالروز حماسهای است که تاریخ ایران را به دو نیم کرد؛ سالروز آزادسازی خرمشهر. خرمشهر برای ما فقط یک قطعه از جغرافیای خاک نبود، بلکه نقطهی عطفی بود که ایرانِ نوین در آن ثابت کرد نهتنها توان استقلال و روی پای خود ایستادن را دارد، بلکه میتواند این استقلال را با اقتدارِ تمام تثبیت کند و به رخ جهانیان بکشد.
این روحیه مقاومت، امروز پس از چهار دهه، در شریانهای کشور قدرتمندتر از همیشه جاری است. ایرانِ امروز با امتیاز ندادن به مستکبران و ایستادگی قاطع بر سر منافع خود، ثابت کرده است که همچنان توان سر خم نکردن در برابر دشمن را دارد. دکترین امروز ما صرفاً دفاع در داخل مرزها نیست، بلکه رسیدن به بازدارندگی از طریق «دفاع تهاجمی» است؛ قدرتی که میتواند با اهرمهای سهمگینی چون بستن تنگه هرمز و در هم کوبیدن پایگاههای دشمنان در کشورهای منطقه، معادلات جهانی را تغییر دهد. با این سطح از اراده و اقتدار، امروز هر نقطهای که ایران اراده کند، خرمشهری است که قابلیت فتح شدن دارد.
اما راز این امتدادِ قدرت و این نگاه بلندپروازانه چیست؟ پاسخ را باید در نام عملیاتی جستجو کرد که خرمشهر را آزاد کرد: «إلی بیتالمقدس».
این نامگذاری، تجلی همان فرمان شگرف و عمیق امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) به فرزندشان محمد حنفیه در میانه میدان نبرد است که فرمودند:
«أعِرِ الله جُمجُمتك، تِدْ في الأرضِ قَدمَك، ارمِ ببصَرك أقصى القوم»
(جمجمهات را به خدا بسپار، قدمهایت را در زمین میخکوب کن و نگاهت را به دورترین نقطه و انتهای سپاه دشمن بدوز.)
جمله آخر این فراز، یک دکترین بینظیر نظامی و اعتقادی است؛ یعنی افق جنگیدن و نگاهت نباید صرفاً مانعِ جلوی رویت باشد. باید چنان عزم کنی و هدفت را چنان دور در نظر بگیری که انگار میخواهی تا انتهای صفوف دشمن پیش بروی.
در آن زمان، وقتی نام عملیاتِ آزادسازی خرمشهر «إلی بیتالمقدس» گذاشته شد، معنایش دقیقاً همین عمل به سیره امیرالمؤمنین (ع) بود. پیام این بود که افق جنگِ ما صرفاً پس گرفتن خرمشهر نیست؛ خرمشهر و آزادسازی آن فقط مرحله اول و گام آغازین است. افق نهایی نبرد ما، آزادی قدس شریف است.
حالا، عظمت آن نگاه راهبردی بیش از پیش آشکار شده است. با گذشت ۴۰ سال از آن روزها، نقطهای که آن زمان تنها «افقِ دوردست جنگ» ما بود، امروز با طی کردن مسیر قدرت و مقاومت، تبدیل به «خط مقدمِ جنگ» ما شده است.
در ادامه و برای تکمیل این متن، میتوانید بخشهای زیر را به آن اضافه کنید تا ابعاد راهبردی و حماسی آن کاملتر و تأثیرگذارتر شود:
امروز، آن «أقصى القوم» و انتهای سپاه دشمن که روزگاری در پشت مرزهای غربی کشور در جستجوی آن بودیم، در سراسر اراضی اشغالی و پایگاههای استکبار در منطقه به محاصره درآمده است. اگر در خرمشهر با دستانی خالی اما ارادههایی پولادین و متکی به خدا جنگیدیم، امروز با موشکهای نقطهزن، پهپادهای رادارگریز و شبکهای درهمتنیده و قدرتمند از محور مقاومت، گلوی دشمن را در خانه خودش فشردهایم.
اقتدار امروز ما در آبهای خلیج فارس، توانایی کنترل تنگه هرمز و هدف قرار دادن منافع دشمنان در هر نقطهای از منطقه، دیگر یک تهدید روی کاغذ نیست؛ بلکه بازوی اجرایی همان نگاهِ «إلی بیتالمقدس» است. دشمن بهخوبی میداند کشوری که روزگاری برای ابتداییترین تجهیزات دفاعی تحریم بود، اکنون چنان دست برتر را دارد که میتواند شاهرگهای حیاتی و شیشهی عمر استکبار را در مشت خود بگیرد و هر تحرک خباثتآمیزی را با ضرباتی مهلک، کوبنده و پیشدستانه پاسخ دهد. این «دفاع تهاجمی»، حصاری از امنیت و بازدارندگی به دور ایران کشیده تا بتواند بدون لرزشِ قدم، پروژه ناتمام فاتحان خرمشهر را به سرانجام برساند.
خونهای پاکی که روزگاری بر سنگفرشهای مسجد جامع خرمشهر ریخته شد، هرگز هدر نرفت؛ این خونها در رگهای جبهه مقاومت به جوشش درآمد و جغرافیای ایستادگی را تا دیوارهای مسجدالاقصی امتداد داد. جهانِ امروز به وضوح میبیند که ارادهی ایرانی، محصور در مرزها نمیماند. ما با ایستادگیِ بینظیرمان ثابت کردهایم که هر جا ظالمی خیمه زده باشد، آنجا میدان نبرد ماست و با همان روحیه سال ۶۱ شمسی، هر مانعی که بر سر راه حق باشد، خرمشهر دیگری است که با نصرت الهی و صلابت حیدری فتح خواهد شد.
همانگونه که دیروز در اوج ناباوریِ ائتلافِ جهانیِ دشمنان، طنینِ پرغرورِ «خرمشهر آزاد شد» در گوش تاریخ پیچید و ثابت کردیم که وعده خدا حق است، فردا نیز در سایه همین استقامت، باج ندادن به مستکبران و حفظ آرایش تهاجمی، تیتر یک رسانههای جهان یک جمله خواهد بود: «قدس آزاد شد».
این وعده قطعی، ثمره و ادامه منطقیِ همان گامهای استواری است که روزی در خاک خرمشهر میخکوب شد تا نگاهش را به دورترین نقطه سپاه باطل بدوزد.