جواد شاملو
در شبهای پربرکت ماه مبارک رمضان، وقتی دعای «افتتاح» را زمزمه میکنیم، به فرازی میرسیم که عمق دردهای تاریخی و آرمانهای یک امت در آن نهفته است: «اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکو إِلَیْک فَقْدَ نَبِیِّنَا وَ غَیْبَهَ وَلِیِّنَا وَ کثْرَهَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّهَ عَدَدِنَا وَ شِدَّهَ الْفِتَنِ بِنَا وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَیْنَا...». ما به عنوان بندگانی که پناهی جز خدا، پیامبر رحمت و امام غایبمان نداریم، از هجوم فتنهها و «تظاهر زمان» — یعنی صفآرایی و غلبه شرایط روزگار علیه خویش — به درگاه الهی شکوه میکنیم. بیتردید مهمترین گمشده و درد ما در این دوران، غیبت امام زمان ست.
اما آیا این شکوه و گلایه به درگاه حق، به معنای انفعال و پذیرش ستم است؟ هرگز. ما در برابر این تظاهر زمانه رسالتی سنگین بر دوش داریم. معادله روشن است: اگر زمانه و روزگار علیه ما تظاهر و صفآرایی میکند، ما نیز باید علیه آن تظاهر و قیام کنیم. به قول امام، «اگر در برابر دین ما بایستید، در برابر دنیایتان خواهیم ایستاد». از اساس انقلاب اسلامی جلوهای از تظاهر ما علیه زمان است. وقتش شده که ظلم از تظاهر ما علیه خود شکایت کند. امروز، تجلی زهرآگینِ این «تظاهر زمان» را در گستاخیهای بیشرمانه و سازمانیافته شیاطین میبینیم. حتی به زبان آوردنِ جنایات شنیعی همچون سوزاندن قرآن کریم و توهین به مقدسات الهی، مصیبتی عظمی و دردی جانکاه است. اما جامعه کثیر، عزتمند و قدرتمند شیعه و جهان اسلام، نباید و نمیتواند این حجم از وقاحت را با سکوت تحمل کند. وقتی باطل با تمام وقاحت در برابر حق تظاهر میکند، مؤمنان نیز باید با تمام اقتدار، شوکت و صلابت خود را به رخ بکشند.
هیچ احدی در هیچ کجای این کره خاکی نباید جرئت کند که به سمت مقدسات شیعه و انسان مسلمان، چپ نگاه کند. هیبت و اقتدار ما باید چنان سدی پولادین بسازد که بدخواهان، کینه و دشمنی با ظواهر اسلامی را از سر ترس و ناچاری در همان دلهای ناپاک و تاریکشان نگاه دارند و هرگز مجال و جرئت ابراز آن را در پهنه اجتماع نیابند.
دعای افتتاح، تنها یک مناجاتِ صرفاً احساسی نیست؛ بلکه مانیفستِ بیداری، مقاومت و زمینهسازی برای ظهور است. ما شکایتِ هجوم فتنهها را به خدا میبریم تا از او قدرتِ ایستادگی بگیریم. امروز دفاع از ساحت قرآن و حریم اهلبیت، خط قرمز و حیاتی ماست. باید با اتحاد، صلابت و حضور قدرتمندانه، تظاهر شوم زمانه را در هم بشکنیم و ثابت کنیم که امت اسلام، با وجود تمام دشمنیها، تا پای جان پاسدار حریم مقدسات خویش است.