استمرار غدیر مسعود پیرهادی

غدیر، فقط معرفی یک جانشین برای پس از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نبود؛ غدیر اعلام یک مکتب بود. مکتبی که قرار بود دین را از تحریف، جامعه را از سرگردانی و انسان را از گم‌گشتگی نجات دهد. از همین روست که خداوند در آن روز فرمود:
الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا
این آیه، نشان می‌دهد که مسئله غدیر در عرض دیگر احکام نبود، بلکه ضامن بقا و اجرای همه آن‌ها بود. نماز، روزه، حج، جهاد و همه تعالیم الهی، برای تحقق در جامعه نیازمند رهبری الهی‌اند. اگر مسیر هدایت پس از پیامبر روشن نمی‌شد، دین کامل نبود و نعمت به اتمام نمی‌رسید.
غدیر در حقیقت اعلام تداوم نبوت در قالب امامت بود؛ نه ادامه دریافت وحی، بلکه ادامه هدایت، عدالت، اقامه حق و مبارزه با باطل. امیرالمؤمنین علیه‌السلام تجسم اسلام ناب بود؛ اسلامی که در آن عبادت با مسئولیت اجتماعی، عرفان با جهاد، معنویت با عدالت و محبت با صلابت در هم آمیخته است.
در طول تاریخ، هر کس به این مکتب نزدیک‌تر شد، سهم بیشتری از حقیقت غدیر برد. غدیر یک واقعه تاریخی نیست که در سال دهم هجری پایان یافته باشد؛ غدیر یک جریان زنده است که در هر عصر، در قامت مردانی الهی جلوه می‌کند؛ مردانی که برای اقامه دین خدا، احیای عزت مسلمانان و دفاع از مستضعفان قیام می‌کنند.
امام خمینی رحمة‌الله‌علیه از برجسته‌ترین احیاگران این مکتب در دوران معاصر بود. او اسلام را از گوشه عزلت به متن زندگی بازگرداند و نشان داد که دین برای اداره جامعه، مقابله با ظلم و ساختن تمدن نیز برنامه دارد. او خود را نه صاحب مکتبی جدید، بلکه شاگرد مکتب نبوی و علوی می‌دانست. آنچه او را در دل ملت‌ها ماندگار کرد، پیوند عمیقش با همان حقیقتی بود که در غدیر تجلی یافت؛ یعنی حاکمیت ارزش‌های الهی، عدالت‌خواهی، مبارزه با استکبار و دفاع از کرامت انسان.
پس از او نیز این مسیر ادامه یافت؛ چرا که غدیر، مکتب استمرار هدایت است، نه مکتب توقف در اشخاص. در این راه، شهدای بزرگی پرورش یافتند که جان خویش را در مسیر آرمان‌های اسلام تقدیم کردند. رهبران و مجاهدانی که عزت را بر ذلت، تکلیف را بر راحتی و رضایت خدا را بر خواسته‌های شخصی ترجیح دادند، در حقیقت از همان چشمه‌ای سیراب شدند که در غدیر جاری شد.
غدیر به ما می‌آموزد که دین بدون ولایت، به مجموعه‌ای از احکام پراکنده تبدیل می‌شود و ولایت بدون دین نیز به قدرتی تهی از معنویت. اکمال دین و اتمام نعمت در آن بود که انسان پس از پیامبر، راه را گم نکند و پرچم هدایت بر زمین نماند.
از این رو، بزرگداشت غدیر تنها جشن یک خاطره نیست؛ تجدید عهد با راهی است که از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آغاز شد، در وجود امیرالمؤمنین علیه‌السلام تبلور یافت، در سیره اهل‌بیت علیهم‌السلام استمرار پیدا کرد و در هر عصر، به دست مؤمنان صالح و مجاهدان راه حق ادامه می‌یابد.
غدیر، پیمان همیشگی میان امت و ولایت است؛ پیمانی برای آنکه دین کامل بماند، نعمت الهی استمرار یابد و پرچم حق هیچ‌گاه بر زمین نیفتد.