تنگه همچنان برای متجاوزان جهنم است
چوب سرخ قدرت بر سر سگ زرد کاخ سفید
گروه سیاسی
بامداد یکشنبه هفتم تیر ۱۴۰۵، در حالی که آسمان خلیج فارس هنوز از دود حملات شب گذشته آمریکا به سواحل جنوبی ایران تیره بود، نیروهای دریایی و هوافضای سپاه پاسداران در یک عملیات مشترک موشکی و پهپادی، قاطعترین پاسخ روزهای اخیر را به متجاوزان دادند. موشکهای بالستیک و پهپادهای سپاه از ساعت دو تا سه بامداد، هشت زیرساخت نظامی ارتش آمریکا را در پایگاه علیالسالم کویت و ناوگان پنجم دریایی آمریکا در بندر سلمان بحرین در هم کوبیدند. پیام این عملیات روشن بود: برای هر تجاوزی، بهایی سنگینتر از پیش دریافت خواهد شد.
روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بلافاصله بیانیهای صادر کرد که با صراحت هم ابعاد عملیات و هم پیام استراتژیک آن را به مردم ایران و دشمن متجاوز ابلاغ کرد:
«بسم الله قاصم الجبارین فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَیْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنْتَهُونَ مردم عزیز و شرافتمند ایران اسلامی؛ فرزندان غیرتمند شما در نیروهای دریایی و هوا فضای سپاه طی عملیات مشترک موشکی و پهپادی در ساعت ۲ الی ۳ بامداد امروز یکشنبه هفتم تیر ماه، با پرتاب موشک های بالستیک و پهپاد به سوی هشت زیرساخت مهم ارتش کودککش آمریکا در پایگاه علی السالم کویت و ناوگان پنجم دریایی در بندر سلمان بحرین آنها را منهدم کردند و تجاوزهای اخیر آمریکا را با قاطعیت پاسخ دادند. دشمن متجاوز که نقض عهد و پیمان شکنی در ذات او است، به بهانه مقابله نیروی دریایی سپاه با کشتی متخلف، اوایل بامداد امروز، به پنج پست ساحلی جمهوری اسلامی حمله کرده بود. بر اساس تفاهم نامه اسلام آباد ترتیبات کنترل عبور و مرور در تنگه هرمز با جمهوری اسلامی است و منبعد با کشتی های متخلف قوی تر از گذشته برخورد خواهد شد و برخورد با تجاوز احتمالی دشمن به هر بهانه ای که باشد ولو مانند دیشب و امشب تجاوزها به اهداف کم اهمیت باشد، پاسخی خرد کننده خواهد داشت. دشمن بداند نقض آتش بس خلاف بند یکم تفاهم نامه اسلام آباد است و توقف کلی روندها را در پی خواهد داشت. و ما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم»
این بیانیه فشردهترین و گویاترین تصویر از آن چیزی است که طی چهار شبانهروز گذشته در تنگه هرمز رخ داده است؛ ماجرایی که ریشهاش نه در «تنشها» بلکه در یک انتخاب آگاهانه و مکرر واشنگتن برای نقض تعهداتش نهفته است.
آمریکا مسیر دیگران را برای ایران تعیین میکند؟
برای فهم رویدادهای این چند روز، باید از یک نقطه آغاز کرد: اختلاف بر سر مسیر کشتیرانی در تنگه هرمز. بر اساس بند پنج تفاهمنامه اسلامآباد که در هفدهم ژوئن با امضای روسای جمهور دو کشور رسمیت یافت، ترتیبات کنترل عبور و مرور در تنگه هرمز با جمهوری اسلامی ایران است. این نه ادعا، بلکه متن صریح یک سند بینالمللی است. ایران بر همین اساس مسیر مشخصی در نزدیکی سواحل خود را برای کشتیرانی تعریف کرده و اعلام کرده که هماهنگی با نیروی دریایی سپاه الزامی است. اما آمریکا و برخی طرفهای منطقهای تلاش کردهاند این ترتیب را دور بزنند. عمان با هماهنگی سازمان بینالمللی دریانوردی یک مسیر موازی اعلام کرد که از کنترل ایران میگریخت؛ مسیری که نه با جمهوری اسلامی هماهنگ شده بود و نه با بند پنج تفاهمنامه همخوانی داشت. سپاه صریح گفت این مسیر «غیرمجاز و غیرقابل قبول» است. کشتیهایی که بیاعتنا به این هشدار از مسیر غیرمجاز عبور کردند، با برخورد نیروی دریایی سپاه مواجه شدند.
زنجیره نقضها؛ از «اور لاولی» تا بمباران سیریک
پنجشنبه پنجم تیر، کشتی کانتینری با پرچم سنگاپور «اور لاولی» از همان مسیر غیرمجاز میگذشت. نیروی دریایی سپاه آن را هدف قرار داد. هیچکس مجروح نشد و ادعا شده که کشتی به راهش ادامه داد، اما واکنش آمریکا به شکلی بهانهجویانه، بلافاصله نظامی شد. جمعه ششم تیر، جنگندههای آمریکایی مواضعی در منطقه سیریک در جنوب ایران را بمباران کردند. ایران این حمله را با ضرباتی علیه مواضع آمریکا در منطقه پاسخ داد و هشدار داد که هر تکرار، پاسخی سنگینتر خواهد داشت. بامداد شنبه ششم تیر، پهپاد انتحاری ایران به نفتکش «کیکو» با پرچم پاناما، که بیش از دو میلیون بشکه نفت خام حمل میکرد و از مسیر تعییننشده میگذشت، اصابت کرد. آمریکا این را بهانه کرد تا برای دومین شب پیاپی، این بار با ده هدف در محدوده تنگه هرمز شامل سیریک، بندرلنگه و جزیره قشم، دست به حمله بزند. جنگندههای نیروی هوایی و دریایی آمریکا زیرساختهای رادار، سامانههای ارتباطی، پدافند هوایی و تأسیسات نگهداری پهپاد را هدف قرار دادند. ترامپ در شبکه اجتماعی خود نوشت که «ممکن است به نقطهای برسیم که دیگر نتوانیم معقول باشیم» و از «تکمیل کاری که با موفقیت آغاز کردیم» سخن گفت. تهدیدهای بیمایهای که برای هزارمین بار ثابت کرد هر تفاهمنامه و هر آتشبسی برای رئیسجمهور فاسد و جنایتپیشه آمریکای جهانخوار، تنها اهمیت کوتاهمدت و تاکتیکی دارد و اهرمی برای پیشگیری از جنگ نیست؛ سگ زرد کاخ سفید تنها زبان سرخ قدرت را میفهمد و بس.
تهران: نه خط مستقیم، نه تسلیم
در این روزها واشنگتن ایدهای مطرح کرد که از نظر تهران آشکارا با کرامت جمهوری اسلامی ایران ناسازگار بود: ایجاد یک خط ارتباط مستقیم نظامی بین آمریکا و ایران برای «مدیریت تنش» در تنگه هرمز. سخنگوی سپاه پاسداران، حسین محبی، این ادعاها را «کاملاً کذب» خواند و تصریح کرد که «تنگه هرمز قلمرو ایران است و هیچ ربطی به ایالات متحده ندارد.» معنای این پاسخ روشن بود: ایران حاضر نیست در مدیریت بخشی از خاک خود با دشمن آمریکایی «هماهنگی» کند، چه برسد به آنکه برای این کار کانال دیپلماتیک مستقل بسازد. وزیر امور خارجه، عباس عراقچی، که در سفر رسمی به عراق بود، موضع ایران را با صراحت بیشتری بیان کرد: تنگه هرمز تا پایان دوره سیروزه آتی کاملاً تحت نظارت و مدیریت ایران خواهد بود. او هشدار داد که هرگونه اقدام یکجانبه از سوی دیگران برای تعیین ترتیبات کشتیرانی، نه تنها کمکی نمیکند بلکه وضعیت را پیچیدهتر، بازگشایی تنگه را کندتر و سطح تنش را بالاتر میبرد.
تفاهمنامهای که آمریکا آن را خوانده اما نپذیرفته است
تفاهمنامه چهاردهمادهای اسلامآباد که هفدهم ژوئن با امضای رؤسای جمهور دو کشور رسمیت یافت و بیش از نود درصد اعضای شورای عالی امنیت ملی ایران از جمله فرماندهان ارشد سپاه آن را تأیید کردهاند، یک سند آتشبس و ابزار گذار به مذاکره است؛ نه تسلیمنامه. بند اول آن که طرفین بر خاتمه فوری عملیات نظامی در همه جبههها توافق کردهاند، پایه و اساس همه بندهای دیگر است. سپاه پاسداران در بیانیه بامداد یکشنبه به صراحت اعلام کرد که آمریکا با حملات دو شب اخیر، این بند نخست را نقض کرده است؛ نقضی که «توقف کلی روندها» را در پی خواهد داشت.
همه توپها در زمین واشنگتن است. ایران پاسخ داده، موضعش را تبیین کرده و خطوط قرمزش را رسم کرده است. آنچه اکنون میماند این است که آیا آمریکا این بار پیام را میفهمد؟