پیام حماسه تشییع امام شهید
محمد علی امانی
مراسم وداع و تشییع ملت ایران با رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت امام خامنه ای ( ره) به رویدادی بی مانند و تاریخی مبدل گردید. رویدادی که از مرزهای معمول فراتر رفته و حامل دلالتهای عمیق راهبردی است که فراتر از تحلیلهای سطحیِ گذرا قرار میگیرد.
نخستین و ملموسترین اثر حضور بی مانند و متعهدانه ملت ایران در مراسم تشییع رهبر شهیدمان، «بازسنجی همبستگی ملی» است. زمانی که تودههای مردم با سلایق مختلف در یک فضای متمرکز حضور مییابند، این امر به معنای بازتولید مشروعیت برای «اصولِ گفتمانی » آن نظام سیاسی است. این حضور، پیامی مشخص دارد: اینکه گفتمان مقاومت به عنوان میراث امام شهیدمان، در لایههای عمیق جامعه ریشه دارد و هسته اصلی وفاداری به اصول این گفتمان دستنخورده باقی مانده است. این مصداق قدرت نرمی است که ملت ایران آن را در برابر دیدگان حیرت زده دشمنان و بدخواهان نظام و انقلاب به تصویر کشید.
از منظر راهبردی، حضور تاریخی ملت ایران در مراسم تشییع حضرت امام خامنه ای ( ره) ، قدرتمندترین متغیر در «معادلات بازدارندگی» است. در روابط بینالملل، قدرت تنها به توان نظامی یا اقتصادی خلاصه نمیشود؛ «قدرتِ نفوذ» و «پایگاه اجتماعی» وزنِ یک کشور را جهان تعیین میکند. وقتی ناظران بینالمللی با تصاویری از مشارکت انبوه مواجه میشوند، محاسبات راهبردیشان دچار تغییر میشود. این حضور، به کنشگران خارجی این پیام را مخابره میکند که تغییرِ رفتار یا تحمیلِ اراده به آن کشور، از طریق فشارهای خارجیِ معمول (مانند تحریم ، جنگ یا فشارهای سیاسی) میسر نیست، زیرا هزینهیِ نادیده گرفتنِ این ارادهیِ جمعی برای آنها بالا خواهد بود. این یعنی تبدیلِ مراسم تشییع اخیر به یک سپرراهبردی در برابر دشمن.
همان گونه که اشاره شد، رهبر فقید و حکیم ما، یک گفتمان ( گفتمان مقاومت ) محسوب می شوند. تشییع پیکر مطهر ایشان ، فرآیندِ «نهادینهسازی» آن گفتمان است. با این حضور گسترده، اصول و باورهای والای ایشان را به یک «باورِ عمومی» تبدیل میشوند. این امر باعث میشود که حتی در فراق دردناک ایشان ، راهبردها و اصولِ گفتمانی معظم له در ذهنِ جامعه حک شود. در واقع، این تشییع، نه پایان، بلکه نقطه عطفی برای تداوم یک مسیر نورانی و یک گفتمان است ؛ به این معنا که نظام جمهوری اسلامی از این پس میتواند در مسیر حیات طیبه خویش، به پشتوانهیِ این «میثاق ملی» تکیه کند.پاسداشت این میراث بزرگ، مسئولیتی است که بر دوش تک تک انسانهای آزاده و خداجو در ایران، منطقه و جهان خواهد بود.