گروه بین الملل
انتخاب آیزنکوت به عنوان مامور تشکیل کابینه رژیم صهیونیستی، لزوما به معنای خروج از بن‌بست سیاسی نیست. با وجود اینکه گادی آیزنکوت، رئیس حزب یاشار دیروز رسماً مامور تشکیل کابینه رژیم صهیونیستی شد، اما با توجه به اختلافات درون اردوگاه مخالفان بنیامین نتانیاهو و محاسبات متفاوت آنها، این مسیر همچنان با موانعی روبرو است.در همین حال، احتمال استفاده نتانیاهو از اقدامات امنیتی برای گیج کردن مخالفانش و خنثی کردن تلاش‌ها برای برکناری او، در حال افزایش است.
موانع پیش روی آیزنکوت در تشکیل کابینه رژیم صهیونیستی
روزنامه الاخبار در تحلیلی در این باره، به چالش‌های پیش روی تشکیل کابینه رژیم صهیونیستی پرداخته و نوشت: انتصاب گادی آیزنکوت، به عنوان مامور تشکیل کابینه اسرائیل به این معنی نیست که اکنون مسیر انجام این کار برای او هموار است.بین این انتصاب و تشکیل کابینه ، جاده‌ای ناهموار وجود دارد که تضادهای درون اردوگاه مخالفان بنیامین نتانیاهو، تلاقی منافع و محاسبات حزبی و همچنین نیاز به تفاهم با احزابی که برخی از آنها از نشستن در یک ائتلاف واحد خودداری می‌کنند، آن را تعیین می‌کند.علاوه بر این موانع، خود نتانیاهو نیز وجود دارد که انتظار می‌رود از تمام کارت‌های در اختیار خود، از جمله کارت امنیتی، برای خنثی کردن تلاش‌های آیزنکوت و تغییر چشم‌انداز سیاسی در کنست به گونه‌ای که به او اجازه دهد در قدرت باقی بماند، استفاده کند.با این حال، تحولات اخیر نشان دهنده تغییر نسبی در رویکرد مخالفان نتانیاهو به شرایط تشکیل کابینه است و به نظر می‌رسد تمایل بیشتری برای نرم‌تر کردن مواضع و عقب‌نشینی از برخی خطوط قرمز تعیین شده قبلی وجود دارد، به ویژه از سوی آویگدور لیبرمن، رئیس حزب اسرائیل خانه ما، که آمادگی خود را برای مذاکره با احزاب حریدی افراطی ابراز کرده است.
سه سناریو فرار روی آیزنکوت برای تشکیل کابینه
این تغییر در مواضع، بیانگر درک سران اردوگاه اپوزیسیون از این مسئله است که فرصت برکناری نتانیاهو ممکن است دیگر پیش نیاید، به خصوص اگر تلاش فعلی منجر به انتخابات جدید شود؛ زیرا پس از چنین انتخاباتی، نتانیاهو برای چند ماه دیگر در راس یک کابینه موقت باقی خواهد ماند که به او اجازه می‌دهد از موقعیت و قدرت خود برای تغییر شرایط سیاسی که منجر به از دست دادن اکثریت او شده است، استفاده کند.در این میان چندین سناریو برای تشکیل کابینه به ریاست آیزنکوت وجود دارد، که اولین آنها یک «کابینه اقلیت» با تکیه بر حمایت احزاب عرب خارج از ائتلاف است؛ گزینه‌ای که همچنان در میان احزاب یهودی در اردوگاه ضد نتانیاهو مورد اختلاف است.احتمال دیگر، تشکیل ائتلافی است که شامل احزاب حریدی باشد و اکثریت 61 عضو کنست را بدون نیاز به آرای اعراب تضمین کند. همچنین صحبت‌هایی در مورد جدایی اعضا از حزب لیکود و پیوستن به اردوگاه اپوزیسیون وجود دارد، اگرچه تصور وقوع فوری این امر دشوار است.با توجه به موانع متعدد پیش روی هر یک از این سناریوها، آیزنکوت بر ضرورت تشکیل یک کابینه اضطراری تأکید کرد که شرایط استثنایی اسرائیل - امنیتی، سیاسی و اجتماعی - را در نظر بگیرد و مستلزم امتیازات متقابلی باشد که تا همین اواخر غیرممکن به نظر می‌رسید.
تکاپوی نتانیاهو برای ادامه بن‌بست سیاسی و فرار از سقوط
با این حال، این سوال همچنان باقی است: نتانیاهو چه کاری می‌تواند انجام دهد تا مانع تشکیل کابینه‌ای به ریاست آیزنکوت، به ویژه با سوءاستفاده از وضعیت امنیتی، شود؟ حتی در یک «کابینه انتقالی»، نتانیاهو اختیارات گسترده‌ای در مدیریت امور امنیتی و تصمیم‌گیری‌های سیاسی مرتبط با آن دارد، که باعث می‌شود تشدید نظامی به گزینه‌ای در دسترس او برای تغییر مسیر بحران سیاسی تبدیل شود.این احتمال به تحریک رویارویی که مستقیماً منجر به تشکیل «کابینه وحدت داخلی» به ریاست نتانیاهو یا با همکاری او شود، محدود نمی‌شود و به سناریویی مبتنی بر ایجاد شرایط امنیتی و سیاسی که رسیدن به تفاهم را برای مخالفان او دشوارتر می‌کند، گسترش می‌یابد.طبق این سناریو، تشدید اوضاع، به ویژه اگر به یک رویارویی گسترده در یک یا چند جبهه فعال به طور همزمان تبدیل شود، می‌تواند طرف‌هایی را که به دنبال برکناری نتانیاهو هستند، با تناقضات بیشتری مواجه کند، اختلافاتی را که در آستانه حل و فصل بودند، احیا کند یا آنها را به گزینه‌هایی وادار کند که توافق بر سر آنها دشوار است.با این حال، چنین رویارویی فقط می‌تواند به شکل یک جنگ تمام عیار باشد، تصمیمی که نتانیاهو به تنهایی اختیار اتخاذ آن را ندارد. محدودیت‌های اینجا صرفاً به عوامل داخلی مربوط نمی‌شوند، بلکه به محاسبات آمریکایی که همسویی آنها با محاسبات نتانیاهو قابل تضمین نیست، نیز مربوط می‌شود.علاوه بر این، شرط‌بندی بر سر اینکه یک رویارویی نظامی منجر به گرد هم آمدن نیروهای سیاسی پیرامون نتانیاهو خواهد شد نیز تضمین شده نیست. همچنین عامل امنیتی که او می‌تواند برای گیج کردن مخالفان خود به کار گیرد، می‌تواند برعکس، به انگیزه‌ای برای آنها تبدیل شود تا تفاهمات خود را تسریع کرده و بر اختلافات خود غلبه کنند و در نهایت منجر به تشکیل کابینه جدیدی شود که او را از قدرت برکنار کند.
نتیجه گیری
در نهایت، در حالی که استفاده از عامل امنیتی علاوه بر دشواری کنترل نتایج آن، با موانع متعددی، چه داخلی و چه خارجی، روبرو است، عامل تعیین‌کننده در تعیین مسیر بحران سیاسی اسرائیل، همچنان مسیر مذاکرات برای تشکیل کابینه و میزان سازش آیزنکوت در اردوگاه خود و با احزاب خارج از آن است.در نهایت، یا این تحولات در تأمین اکثریت لازم برای تشکیل کابینه جدید موفق خواهند شد، یا شکست خواهند خورد و اسرائیل را به گزینه انتخابات زودهنگام می‌برند.