بازدارندگی واقعی در برابر دشمنان
جنگ ارادهها ادامه دارد
محمدحسین حمزه
بیست و دوم بهمنماه یادآور تغییر هندسه قدرت در جهان، پیروزی بزرگ ملت ایران در برابر استبداد و آغاز فصل جدیدی از حیات کشور با انقلاب عظیم اسلامی است. امسال جشن 47 سالگی انقلاب در شرایطی برگزار شد که محور مقاومت در منطقهای پرتلاطم، موفقیتهای چشمگیری در برابر سناریوهای پیچیده دشمن کسب کرده است. در سالهای اخیر، شاهد بودهایم که توطئههای چندلایه و جنگ ترکیبی از تحریمهای حداکثری گرفته تا تلاش برای تجزیه ایران از طریق اغتشاشات، همگی به شکست انجامیدهاند.سالهای اخیر، صحنه تکرار شکستهای راهبردی دشمن در مقابل محور مقاومت و توانمندیهای روزافزون جمهوری اسلامی ایران بوده است.
سناریوی اصلی دشمن، بهویژه ایالاتمتحده و رژیم صهیونیستی، بر این پایه استوار بود که با سوءاستفاده از شرایط داخلی مانند اغتشاشات اخیر و فشار اقتصادی، میتوانند ایران را وادار به عقبنشینی از اصول اساسی خود کرده و مسیر تجزیه و براندازی را هموار سازند اما تجربه میدانی نتایج کاملا متفاوتی را رقم زد.بااینحال، محاسبات واشنگتن بهسرعت تحت تأثیر یک عامل کلیدی قرار گرفت؛ دکترین بازدارندگی فعال ایران که مبتنی بر عمق استراتژیک و آمادگی برای ورود به جنگ منطقهای بود.
تلاش برای ایجاد یک «جنگ تمامعیار نرم و نیمهسخت» باهدف براندازی، نهتنها به ثمر ننشست، بلکه محور مقاومت را در موقعیت تهاجمیتری قرار داد. هدف این جنگ، ایجاد گسست در ارکان قدرت ملی و نظامی ایران بود. شواهد میدانی نشان میدهد که چگونه طرحهای واشنگتن و تلآویو برای استفاده از شکافهای اجتماعی بهمنظور فروپاشی، با هوشیاری نهادهای امنیتی و مقاومت عمومی ملت، نقش بر آب شد.
یکی از نشانههای بارز این شکست، تغییر لحن مقامات خارجی از جنگ به مذاکره است که گواهی آشکار بر تغییر موازنه قدرت است. این عقبنشینی از موضع تهاجمی، نشان میدهد که بازیگران منطقهای و بینالمللی، هزینههای هرگونه اقدام نظامی علیه ایران را بیشازپیش برآورد میکنند.
پس از شکستهای میدانی و ناکامی در پروژه براندازی، واکنش معمول آمریکا اعزام سریع نیروهای نظامی و تجهیزات به منطقه بهمنظور نمایش قدرت و جبران آبروریزی سیاسی است. اعزام ناوها و تجهیزات نظامی به خلیجفارس، بیشتر حرکتی نمایشی برای حفظ وجهه در میان متحدان منطقهای بود تا یک اقدام عملیاتی تعیینکننده.
تهدید صریح و قاطع رهبر انقلاب مبنی بر اینکه هرگونه خطای محاسباتی نظامی آمریکا منجر به وقوع جنگی فراگیر در منطقه خواهد شد که منافع آمریکا را هدف قرار میدهد، محاسبات دشمن را دستخوش تغییر جدی کرد. این تهدید، برآمده از عمق توانمندیهای دفاعی و پاسخهای احتمالی ایران بود. نتیجه این شد که آمریکا، باوجود تمام توان نظامیاش، مجددا مجبور به بازگشت به میز مذاکره برای حفظ منافع خود و جلوگیری از یک سناریوی فاجعهبار منطقهای شد. این چرخش تاکتیکی، عمق و جدیت بازدارندگی ایران را به جهانیان ثابت کرد.
قدرت ایران در ارکانی بنیادین و غیرقابل تزلزل، نظیر هدایت حکیمانه رهبری، مشارکت فعال مردم و قدرت راهبردی دفاعی نهفته است.نقش ولیفقیه در این برهه حساس نیز مشهود و ملموس بود. هدایت حکیمانه، مقتدرانه و عالمانه ایشان مانع از آن شد که دشمن از طریق ایجاد جنگ تروریستی و دوقطبیسازی به اهداف خود دست یابد. دکترین «بازدارندگی فعال» که باظرافت و درعینحال قدرت پیادهسازی شد، نهتنها دشمن بیرونی را مهار کرد، بلکه به نیروهای داخلی نیز یک چارچوب شفاف و استوار برای عمل ارائه نمود. این هدایت، از انفعال جلوگیری کرده و مسیر مقاومت را برای ادامه مسیر پیشرفت بدون تسلیم، روشن نگه داشت. مردم ستون فقرات عملیاتی و دفاعی این مقاومت هستند. در شرایطی که دشمنان انتظار داشتند با ایجاد اغتشاشات، شکاف عمیقی در جامعه ایجاد شود، شاهد پدیدهای نادر بودیم. حضور تاریخی و باشکوه مردم در راهپیماییهای ۲۲ دی نمونهای بیبدیل از وحدت ملی و پاسخ قاطع به فراخوان تجزیه بود. این حضور به دشمن فهماند که پروژههای تجزیهطلبانه آنها در برابر اراده جمعی ملت ایران، بیفایده است. مردم ایران، وفاداران آگاه و فرهیخته و سربازان پا در رکاب اصلی انقلاب اسلامی هستند که در خط مقدم نبرد روایتها و ارادهها، سنگر انقلاب را حفظ میکنند.
یکی از مهمترین اهداف استراتژی فشار حداکثری دشمن، فلج کردن اقتصاد و نهادهای علمی و فناوری کشور بود تا ایران در بلندمدت، به یک کشور وابسته و تحت سلطه تبدیل شود اما در طول سالها، علیرغم محدودیتهای شدید، نه تنها روند پیشرفت علمی متوقف نشد، بلکه در بسیاری از حوزهها شتاب گرفت.
توسعه صنایع استراتژیک، دستاوردهای چشمگیر در حوزه هوافضا، نانو و بیوتکنولوژی و همچنین خودکفایی در برخی عرصهها، نشان داد که تحریمها نتوانستهاند عزم ایران برای استقلال فکری و عملی را در هم بشکنند. این پیشرفتها، پشتوانه مادی و معنوی محکمی برای تداوم مقاومت فراهم کردهاند. اثبات این توانمندی در قلب فشارها، این پیام را به واشنگتن مخابره میکند که تلاش برای توقف ایران از طریق محدودیتهای بیرونی محکومبه شکست است زیرا قدرت ایران در ظرفیتهای درونی نظیر رهبری حکیمانه، وحدت ملی و قدرت دفاعی عظیم ریشه دارد.
تحلیل شرایط فعلی منطقه و ارزیابی عملکرد داخلی نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران امروز در موضع قدرت و اقتدار قرار دارد. شکستهای راهبردی دشمن در جبهههای مختلف، اعم از نظامی، سیاسی و امنیتی حاصل مقاومت منسجم، هدایت هوشمندانه رهبری و پشتیبانی مردمی است.
راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال اوج نمایش این اتحاد ملی بود. این حضور گسترده، بیعت دیگرباره ملت سرافراز ایران با آرمانهای انقلاب، دکترین مقاومت و رد قاطع هرگونه مداخله خارجی است. ۲۲ بهمن، صحنهای است که در آن، ملت ایران با یکصدای واحد، اعلام میکند، بازدارندگی ایران واقعی است و اراده انقلابی ملت بر هر توطئهای پیروز خواهد شد. این روز، اعلام آمادگی مجدد برای فصل جدیدی از افتخارات ملی تحت لوای ولایتفقیه است.
بیست و دوم بهمنماه یادآور تغییر هندسه قدرت در جهان، پیروزی بزرگ ملت ایران در برابر استبداد و آغاز فصل جدیدی از حیات کشور با انقلاب عظیم اسلامی است. امسال جشن 47 سالگی انقلاب در شرایطی برگزار شد که محور مقاومت در منطقهای پرتلاطم، موفقیتهای چشمگیری در برابر سناریوهای پیچیده دشمن کسب کرده است. در سالهای اخیر، شاهد بودهایم که توطئههای چندلایه و جنگ ترکیبی از تحریمهای حداکثری گرفته تا تلاش برای تجزیه ایران از طریق اغتشاشات، همگی به شکست انجامیدهاند.سالهای اخیر، صحنه تکرار شکستهای راهبردی دشمن در مقابل محور مقاومت و توانمندیهای روزافزون جمهوری اسلامی ایران بوده است.
سناریوی اصلی دشمن، بهویژه ایالاتمتحده و رژیم صهیونیستی، بر این پایه استوار بود که با سوءاستفاده از شرایط داخلی مانند اغتشاشات اخیر و فشار اقتصادی، میتوانند ایران را وادار به عقبنشینی از اصول اساسی خود کرده و مسیر تجزیه و براندازی را هموار سازند اما تجربه میدانی نتایج کاملا متفاوتی را رقم زد.بااینحال، محاسبات واشنگتن بهسرعت تحت تأثیر یک عامل کلیدی قرار گرفت؛ دکترین بازدارندگی فعال ایران که مبتنی بر عمق استراتژیک و آمادگی برای ورود به جنگ منطقهای بود.
تلاش برای ایجاد یک «جنگ تمامعیار نرم و نیمهسخت» باهدف براندازی، نهتنها به ثمر ننشست، بلکه محور مقاومت را در موقعیت تهاجمیتری قرار داد. هدف این جنگ، ایجاد گسست در ارکان قدرت ملی و نظامی ایران بود. شواهد میدانی نشان میدهد که چگونه طرحهای واشنگتن و تلآویو برای استفاده از شکافهای اجتماعی بهمنظور فروپاشی، با هوشیاری نهادهای امنیتی و مقاومت عمومی ملت، نقش بر آب شد.
یکی از نشانههای بارز این شکست، تغییر لحن مقامات خارجی از جنگ به مذاکره است که گواهی آشکار بر تغییر موازنه قدرت است. این عقبنشینی از موضع تهاجمی، نشان میدهد که بازیگران منطقهای و بینالمللی، هزینههای هرگونه اقدام نظامی علیه ایران را بیشازپیش برآورد میکنند.
پس از شکستهای میدانی و ناکامی در پروژه براندازی، واکنش معمول آمریکا اعزام سریع نیروهای نظامی و تجهیزات به منطقه بهمنظور نمایش قدرت و جبران آبروریزی سیاسی است. اعزام ناوها و تجهیزات نظامی به خلیجفارس، بیشتر حرکتی نمایشی برای حفظ وجهه در میان متحدان منطقهای بود تا یک اقدام عملیاتی تعیینکننده.
تهدید صریح و قاطع رهبر انقلاب مبنی بر اینکه هرگونه خطای محاسباتی نظامی آمریکا منجر به وقوع جنگی فراگیر در منطقه خواهد شد که منافع آمریکا را هدف قرار میدهد، محاسبات دشمن را دستخوش تغییر جدی کرد. این تهدید، برآمده از عمق توانمندیهای دفاعی و پاسخهای احتمالی ایران بود. نتیجه این شد که آمریکا، باوجود تمام توان نظامیاش، مجددا مجبور به بازگشت به میز مذاکره برای حفظ منافع خود و جلوگیری از یک سناریوی فاجعهبار منطقهای شد. این چرخش تاکتیکی، عمق و جدیت بازدارندگی ایران را به جهانیان ثابت کرد.
قدرت ایران در ارکانی بنیادین و غیرقابل تزلزل، نظیر هدایت حکیمانه رهبری، مشارکت فعال مردم و قدرت راهبردی دفاعی نهفته است.نقش ولیفقیه در این برهه حساس نیز مشهود و ملموس بود. هدایت حکیمانه، مقتدرانه و عالمانه ایشان مانع از آن شد که دشمن از طریق ایجاد جنگ تروریستی و دوقطبیسازی به اهداف خود دست یابد. دکترین «بازدارندگی فعال» که باظرافت و درعینحال قدرت پیادهسازی شد، نهتنها دشمن بیرونی را مهار کرد، بلکه به نیروهای داخلی نیز یک چارچوب شفاف و استوار برای عمل ارائه نمود. این هدایت، از انفعال جلوگیری کرده و مسیر مقاومت را برای ادامه مسیر پیشرفت بدون تسلیم، روشن نگه داشت. مردم ستون فقرات عملیاتی و دفاعی این مقاومت هستند. در شرایطی که دشمنان انتظار داشتند با ایجاد اغتشاشات، شکاف عمیقی در جامعه ایجاد شود، شاهد پدیدهای نادر بودیم. حضور تاریخی و باشکوه مردم در راهپیماییهای ۲۲ دی نمونهای بیبدیل از وحدت ملی و پاسخ قاطع به فراخوان تجزیه بود. این حضور به دشمن فهماند که پروژههای تجزیهطلبانه آنها در برابر اراده جمعی ملت ایران، بیفایده است. مردم ایران، وفاداران آگاه و فرهیخته و سربازان پا در رکاب اصلی انقلاب اسلامی هستند که در خط مقدم نبرد روایتها و ارادهها، سنگر انقلاب را حفظ میکنند.
یکی از مهمترین اهداف استراتژی فشار حداکثری دشمن، فلج کردن اقتصاد و نهادهای علمی و فناوری کشور بود تا ایران در بلندمدت، به یک کشور وابسته و تحت سلطه تبدیل شود اما در طول سالها، علیرغم محدودیتهای شدید، نه تنها روند پیشرفت علمی متوقف نشد، بلکه در بسیاری از حوزهها شتاب گرفت.
توسعه صنایع استراتژیک، دستاوردهای چشمگیر در حوزه هوافضا، نانو و بیوتکنولوژی و همچنین خودکفایی در برخی عرصهها، نشان داد که تحریمها نتوانستهاند عزم ایران برای استقلال فکری و عملی را در هم بشکنند. این پیشرفتها، پشتوانه مادی و معنوی محکمی برای تداوم مقاومت فراهم کردهاند. اثبات این توانمندی در قلب فشارها، این پیام را به واشنگتن مخابره میکند که تلاش برای توقف ایران از طریق محدودیتهای بیرونی محکومبه شکست است زیرا قدرت ایران در ظرفیتهای درونی نظیر رهبری حکیمانه، وحدت ملی و قدرت دفاعی عظیم ریشه دارد.
تحلیل شرایط فعلی منطقه و ارزیابی عملکرد داخلی نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران امروز در موضع قدرت و اقتدار قرار دارد. شکستهای راهبردی دشمن در جبهههای مختلف، اعم از نظامی، سیاسی و امنیتی حاصل مقاومت منسجم، هدایت هوشمندانه رهبری و پشتیبانی مردمی است.
راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال اوج نمایش این اتحاد ملی بود. این حضور گسترده، بیعت دیگرباره ملت سرافراز ایران با آرمانهای انقلاب، دکترین مقاومت و رد قاطع هرگونه مداخله خارجی است. ۲۲ بهمن، صحنهای است که در آن، ملت ایران با یکصدای واحد، اعلام میکند، بازدارندگی ایران واقعی است و اراده انقلابی ملت بر هر توطئهای پیروز خواهد شد. این روز، اعلام آمادگی مجدد برای فصل جدیدی از افتخارات ملی تحت لوای ولایتفقیه است.
تیتر خبرها
تیترهای روزنامه
