ترامپ به‌خاطر جنگ‌افروزی علیه ایران، پیش از شکست حزبی، غرق در نفرت و شکست تاریخی شده است
محکوم به شکست
گروه سیاسی
فارغ از اینکه صندوق‌های رأی در ایالات متحده چه رقمی را بیرون بیایند و کدام حزب کرسی‌های کنگره را فتح کند، حقیقت بزرگ و غیرقابل‌کتمانی بر فضای سیاسی آمریکا سایه افکنده است: دونالد ترامپ و ماشین جنگی‌اش، به جرم به راه‌اندازی جنگ فرسایشی علیه جمهوری اسلامی ایران، پیش از آنکه بازنده‌ی یک رقابت حزبی باشند، بازنده‌ی میدانِ تاریخ و غرق‌شده در دریایی از نفرت جهانی و داخلی‌اند.
۱. توهمِ پیروزی در میانه‌ی باتلاق
این روزها رسانه‌های غربی تلاش می‌کنند تنور انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را داغ کنند و همه‌ی حواس‌ها را به سمت پیروزی یا شکست جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در سنا و مجلس نمایندگان ببرند. اما این یک سرابِ سیاسی است. حقیقت تلخی که کاخ سفید تلاش می‌کند آن را پشت لفاظی‌های انتخاباتی پنهان کند، این است که جنگ با ایران نه تنها هیچ‌یک از اهداف استراتژیک ترامپ را محقق نکرد، بلکه آمریکا را وارد نقطه‌ی بی‌بازگشتی از افول کرد. جنگی که قرار بود با یک تشر و ضربه‌ی برق‌آسا کار را تمام کند، امروز به کابوسی تبدیل شده که پایگاه اجتماعی ترامپ را از درون پوک کرده است. افکار عمومی در آمریکا به ستوه آمده؛ تورم لجام‌گسیخته، سر به فلک کشیدن قیمت سوخت و بازگشت تابوت نظامیان آمریکایی از منطقه‌ی خلیج فارس، نشان داد بهای سنگین ماجراجویی‌های ترامپ را نه سیاستمداران واشنگتن، بلکه مردم آمریکا از جیب و جان خود پرداخت می‌کنند.
۲. فاصله‌ی کهکشانی میان «وعده» تا «واقعیت میدان»
ترامپ با شعار «پایان دادن به جنگ‌های خارجی و تمرکز بر اقتصاد آمریکا» بر سر کار آمد، اما با حماقتِ راهبردیِ خود در تقابل با ایران، دقیقا همان کاری را کرد که منتقدانش هم تصورش را نمی‌کردند. وعده‌ی نابودی برنامه‌ی هسته‌ای ایران و تغییر نظام، امروز به طنزی تلخ در محافل سیاسی جهان تبدیل شده است. برنامه‌ی هسته‌ای ایران به مسیر خود ادامه می‌دهد، قدرت بازدارندگی کشور روزبه‌روز تثبیت می‌شود و کنترل هوشمندانه بر تنگه‌ی هرمز ثابت کرد که اراده‌ی پولادین جمهوری اسلامی ایران با هیچ بمب و موشکی درهم نمی‌شکند. در مقابل، دستاورد ترامپ چه بود؟ تعدادی نظامی کشته‌شده، ده‌ها زخمیِ پنهان‌کاری‌شده، و اقتصادی که زیر بار هزینه‌های سرسام‌آور نظامی کمر خم کرده است.
۳. انزوا، نفرت و فروپاشی مشروعیت
امروز ترامپ نه تنها در خانه‌ی خود منفور است، بلکه در سطح بین‌المللی نیز در انزوای کامل به سر می‌برد. حتی متحدان اروپایی و منطقه‌ای واشنگتن نیز فهمیده‌اند که همراهی با دیوانگی‌های ترامپ عاقبتی جز بی‌ثباتی و نفرت عمومی ملت‌ها ندارد. وقتی کشوری حریم هوایی خود را به روی هواپیماهای متجاوز آمریکایی می‌بندد، یعنی هژمونی دروغین ایالات متحده ترک برداشته است. «نفرت» از ترامپ دیگر تنها یک احساس سیاسی نیست؛ یک موج فراگیر جهانی است که مشروعیت اخلاقی و سیاسی کاخ سفید را جارو کرده است.
۴. خط بطلانِ تاریخ بر کارنامه‌ی شکست‌خوردگان
اینکه سنای آمریکا یا مجلس نمایندگان دست کدام حزب بیفتد، هیچ‌کدام روی زخمِ عمیقِ استراتژیکِ ترامپ مرهم نخواهد گذاشت. پیروزی در یک انتخابات فرسایشی حزبی، نمی‌تواند کارنامه‌ی سیاه یک رئیس‌جمهورِ جنگ‌افروز را پاک کند. ترامپ حتی اگر با شعبده‌بازی‌های سیاسی بتواند کنترل کنگره را حفظ کند، در آزمون بزرگِ تاریخ مردود شده است. او ملتی را هدف گرفت که در مکتب مقاومت، درسِ شکست دادنِ امپراتوری‌ها را به خوبی آموخته است.امروز، کارنامه‌ی دونالد ترامپ با مهر «شکست مفتضحانه در برابر ایران» و «غرق شدن در مرداب نفرت عمومی» گره خورده است؛ حقیقتی که هیچ صندوق رأیی در واشنگتن توان پاک کردن آن را نخواهد داشت.
فارغ از اینکه صندوق‌های رأی در ایالات متحده چه رقمی را بیرون بیایند و کدام حزب کرسی‌های کنگره را فتح کند، حقیقت بزرگ و غیرقابل‌کتمانی بر فضای سیاسی آمریکا سایه افکنده است: دونالد ترامپ و ماشین جنگی‌اش، به جرم به راه‌اندازی جنگ فرسایشی علیه جمهوری اسلامی ایران، پیش از آنکه بازنده‌ی یک رقابت حزبی باشند، بازنده‌ی میدانِ تاریخ و غرق‌شده در دریایی از نفرت جهانی و داخلی‌اند.
۱. توهمِ پیروزی در میانه‌ی باتلاق
این روزها رسانه‌های غربی تلاش می‌کنند تنور انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را داغ کنند و همه‌ی حواس‌ها را به سمت پیروزی یا شکست جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در سنا و مجلس نمایندگان ببرند. اما این یک سرابِ سیاسی است. حقیقت تلخی که کاخ سفید تلاش می‌کند آن را پشت لفاظی‌های انتخاباتی پنهان کند، این است که جنگ با ایران نه تنها هیچ‌یک از اهداف استراتژیک ترامپ را محقق نکرد، بلکه آمریکا را وارد نقطه‌ی بی‌بازگشتی از افول کرد. جنگی که قرار بود با یک تشر و ضربه‌ی برق‌آسا کار را تمام کند، امروز به کابوسی تبدیل شده که پایگاه اجتماعی ترامپ را از درون پوک کرده است. افکار عمومی در آمریکا به ستوه آمده؛ تورم لجام‌گسیخته، سر به فلک کشیدن قیمت سوخت و بازگشت تابوت نظامیان آمریکایی از منطقه‌ی خلیج فارس، نشان داد بهای سنگین ماجراجویی‌های ترامپ را نه سیاستمداران واشنگتن، بلکه مردم آمریکا از جیب و جان خود پرداخت می‌کنند.
۲. فاصله‌ی کهکشانی میان «وعده» تا «واقعیت میدان»
ترامپ با شعار «پایان دادن به جنگ‌های خارجی و تمرکز بر اقتصاد آمریکا» بر سر کار آمد، اما با حماقتِ راهبردیِ خود در تقابل با ایران، دقیقا همان کاری را کرد که منتقدانش هم تصورش را نمی‌کردند. وعده‌ی نابودی برنامه‌ی هسته‌ای ایران و تغییر نظام، امروز به طنزی تلخ در محافل سیاسی جهان تبدیل شده است. برنامه‌ی هسته‌ای ایران به مسیر خود ادامه می‌دهد، قدرت بازدارندگی کشور روزبه‌روز تثبیت می‌شود و کنترل هوشمندانه بر تنگه‌ی هرمز ثابت کرد که اراده‌ی پولادین جمهوری اسلامی ایران با هیچ بمب و موشکی درهم نمی‌شکند. در مقابل، دستاورد ترامپ چه بود؟ تعدادی نظامی کشته‌شده، ده‌ها زخمیِ پنهان‌کاری‌شده، و اقتصادی که زیر بار هزینه‌های سرسام‌آور نظامی کمر خم کرده است.
۳. انزوا، نفرت و فروپاشی مشروعیت
امروز ترامپ نه تنها در خانه‌ی خود منفور است، بلکه در سطح بین‌المللی نیز در انزوای کامل به سر می‌برد. حتی متحدان اروپایی و منطقه‌ای واشنگتن نیز فهمیده‌اند که همراهی با دیوانگی‌های ترامپ عاقبتی جز بی‌ثباتی و نفرت عمومی ملت‌ها ندارد. وقتی کشوری حریم هوایی خود را به روی هواپیماهای متجاوز آمریکایی می‌بندد، یعنی هژمونی دروغین ایالات متحده ترک برداشته است. «نفرت» از ترامپ دیگر تنها یک احساس سیاسی نیست؛ یک موج فراگیر جهانی است که مشروعیت اخلاقی و سیاسی کاخ سفید را جارو کرده است.
۴. خط بطلانِ تاریخ بر کارنامه‌ی شکست‌خوردگان
اینکه سنای آمریکا یا مجلس نمایندگان دست کدام حزب بیفتد، هیچ‌کدام روی زخمِ عمیقِ استراتژیکِ ترامپ مرهم نخواهد گذاشت. پیروزی در یک انتخابات فرسایشی حزبی، نمی‌تواند کارنامه‌ی سیاه یک رئیس‌جمهورِ جنگ‌افروز را پاک کند. ترامپ حتی اگر با شعبده‌بازی‌های سیاسی بتواند کنترل کنگره را حفظ کند، در آزمون بزرگِ تاریخ مردود شده است. او ملتی را هدف گرفت که در مکتب مقاومت، درسِ شکست دادنِ امپراتوری‌ها را به خوبی آموخته است.امروز، کارنامه‌ی دونالد ترامپ با مهر «شکست مفتضحانه در برابر ایران» و «غرق شدن در مرداب نفرت عمومی» گره خورده است؛ حقیقتی که هیچ صندوق رأیی در واشنگتن توان پاک کردن آن را نخواهد داشت.
