نسخه Pdf

نیویورک‌تایمز نوشت همزمان با آسیب‌دیدن معیشت آمریکایی‌ها در جنگ علیه ایران اَبَرسرمایه‌داران نفتی سود هنگفتی از این تجاوز کسب کرده‌اند

گنگستریسم نفتی یانکی‌ها

گروه سیاسی
گزارش افشاگرانه و تکان‌دهنده نیویورک تایمز از حاشیه سودهای افسانه‌ای و بی‌سابقه غول‌های نفتی آمریکا در جریان تجاوز نظامی و جنگ‌افروزی علیه ایران، پرده از ماهیّت واقعی و ماهوی ماشین جنگی واشنگتن برمی‌دارد و اثبات می‌کند که تجاوز نظامی دولت دونالد ترامپ علیه ملت ایران، پیش و بیش از آنکه یک مانور سیاسی یا ادعای پوچِ امنیتی باشد، یک پروژه کاملاً کاپیتالیستی، امپریالیستی و سودمحور است. بر اساس آمارهای تکان‌دهنده ارائه شده در این گزارش، شرکت‌های نفتی ایالات متحده تنها در یک بازه زمانی شش‌ماهه (از آوریل تا سپتامبر)، با سوءاستفاده مستقیم از اختلال در بازار جهانی انرژی و پرتاب‌شدن قیمت سوخت، سودی افزون بر ۱۳۰ میلیارد دلار به جیب زده‌اند؛ رقمی حیرت‌آور و سه‌برابری نسبت به مدت مشابه سال قبل که جان کلام و هدف غایی جنایات نظامی آمریکا در منطقه را عیان می‌سازد.
این آمارها به روشنی نشان می‌دهند که جنگ ترامپ علیه جمهوری اسلامی ایران، جنایتی آشکار، هولناک و ناعادلانه علیه ملت ایران است که تحت فشار محاصره، تحریم و بمباران‌های جنایتکارانه قرار گرفته‌اند؛ جنایتی که از یک سو ثروت ملی و حیات مردم منطقه را هدف گرفته و از سوی دیگر، عدالت اجتماعی خود را نیز قربانی ولع سیری‌ناپذیر کارتل‌های مالی و تسلیحاتی ساختار سرمایه‌داری آمریکا کرده است. در حقیقت ابعاد ناگوار و سیاه این جنگ‌افروزی به مرزهای ایران محدود نمی‌شود؛ این گزارش بطلان ادعاهای دولت ترامپ مبنی بر «دفاع از منافع ملی آمریکا» یا «حمایت از معیشت طبقه کارگر» را به عریان‌ترین شکل ممکن به تصویر می‌کشد. جنگ‌افروزی کاپیتالیستی ترامپ نه تنها هیچ سنخیتی با منافع واقعی و عالیه ملّت آمریکا ندارد، بلکه یورش و چپاولی مستقیم به جیب شهروندان و خانوارهای عادی آمریکایی است. طبق تحلیل‌های علمی ارائه شده توسط «آزمایشگاه راهکارهای اقلیمی دانشگاه براون»، از زمان شروع تجاوزات موشکی و هوایی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، مردم آمریکا مجبور به پرداخت بیش از ۱۴۷ میلیارد دلار هزینه اضافی (معادل بیش از ۱۱۰۰ دلار فشار مالی مستقیم به هر خانوار) برای بنزین و سوخت شده‌اند.
در واقع، دستگاه جنگی ترامپ با تحمیل مالیات سوختی و تورم کمرشکن بر طبقات ضعیف و متوسط جامعه آمریکا، سرمایه‌های ملی این کشور را به انباشت ثروت بی‌حساب در ترازنامه‌های مالی چند شرکت فراملیتی و کارتل پالایشگاهی تبدیل کرده است؛ مدیران ثروتمندی که کنایه‌آمیزانه و با کمال وقاحت در رسانه‌ها فخر می‌فروشند که با سودهای بادآورده از خون مردم ایران و فشار بر معیشت مردم آمریکا، قصد خرید هواپیماهای تجملاتی جدید یا افزایش سود سهامداران را دارند. بنابراین، این گزارش به روشنی گواهی می‌دهد که جنگ ترامپ علیه ایران، یک دزدسالاری کاپیتالیستی تمام‌عیار است؛ پروژه‌ای جنایتکارانه که سودش نقدِ جیب سرمایه‌داران نفتی و خون و تاوانش سهمِ ملت شریف ایران و مردم فریب‌خورده و تحت فشار آمریکا شده است. متن کامل این گزارش را در ادامه می‌خوانیم:
نیویورک تایمز: جنگ با ایران برای شرکت‌های نفتی آمریکایی بسیار سودآور بوده است، به‌طوری که هم‌زمان با پرداخت هزینه‌های بسیار بالاتر مردم برای بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها، این شرکت‌ها بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود کسب کرده‌اند. این یک برآورد محافظه‌کارانه بر اساس عملکرد بیش از ۵۰ شرکت بزرگ نفت و گاز ایالات متحده (که اکثر آن‌ها تولیدکننده یا پالایش‌کننده هستند) در شش ماه از آوریل تا سپتامبر است. این آمار شامل سود به دست آمده در ماه مارس (اولین ماه جنگ) یا در ماه اکتبر نمی‌شود.
این شرکت‌ها در مدت مشابه در سال ۲۰۲۵ مجموعاً کمتر از ۴۷ میلیارد دلار درآمد داشتند؛ دوره‌ای دشوار که نفت ارزان‌تر بود و شرکت‌ها با پیامدهای اولیه جنگ تجاری پرزیدنت ترامپ دست‌وپنجه نرم می‌کردند. 
سودهای بی‌سابقه و هنگفت نفتی در سال جاری، نگرانی‌های دیرینه را در این باره برجسته می‌کند که هنگام اختلال در جریان انرژی بر اثر جنگ، چه کسی سود می‌برد و چه کسی تاوان آن را می‌پردازد. طبق تحلیل مرکز راهکارهای اقلیمی دانشگاه براون، تا این هفته، از زمان آغاز حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه، آمریکایی‌ها ۱۴۷ میلیارد دلار اضافی برای بنزین و گازوئیل هزینه کرده‌اند. این رقم معادل بیش از ۱۱۰۰ دلار به ازای هر خانوار است.
برخی شرکت‌ها بیش از دیگران ذینفع می‌شوند. پالایشگاه‌های آمریکایی وضعیت بسیار خوبی داشته‌اند زیرا تأسیسات تولید سوخت در خاورمیانه و روسیه بر اثر درگیری‌ها به‌شدت آسیب دیده‌اند. با کاهش تعداد پالایشگاه‌های فعال برای پاسخگویی به تقاضای جهانی، حاشیه سود پالایشگاه‌هایی که همچنان فعال هستند، به‌شدت افزایش یافت. این رونق دوران جنگ به تولیدکنندگان آمریکایی نیز سرایت کرده است، زیرا اکثر آن‌ها بدون مواجهه با خطر یا هزینه فعالیت در مناطق درگیری، از قیمت‌های بالاتر درآمد بیشتری کسب می‌کنند. با این حال، سود آن‌ها عموماً پایین‌تر از سطح سال ۲۰۲۲ باقی مانده است؛ زمانی که حمله روسیه به اوکراین باعث جهش شدید قیمت نفت و گاز طبیعی شد. میانگین قیمت نفت آمریکا از آوریل تا سپتامبر امسال حدود ۹۰ دلار در هر بشکه بود، در حالی که در مدت مشابه سال ۲۰۲۲ در حدود ۱۰۰ دلار قرار داشت. شرکت‌های اکسون‌موبیل و شورون، بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی آمریکا، روز جمعه با اتکا به بخش پالایشی خود، بالاترین درآمد سه ماهه سوم خود در چند سال اخیر را گزارش کردند.
نیل هانسن، مدیر مالی اکسون، در مصاحبه‌ای گفت: «ما مطمئناً اذعان داریم که قیمت‌های بالاتر سوخت بر خانواده‌ها و کسب‌وکارها فشار می‌آورد. اما این یکی از آن موقعیت‌ها و از جنس کسب‌وکارهایی است که نمی‌توانید یک‌شبه با سرمایه‌گذاری از آن شرایط خارج شوید. تصمیماتی که امروز اهمیت دارند، سال‌ها پیش گرفته شده‌اند.» 
سود سه ماهه سوم اکسون بیش از دو برابر شد. سود شورون نیز تقریباً سه برابر شد. ایمر بونر، مدیر مالی شورون گفت: «این نقدینگی وارد ترازنامه می‌شود. این دارایی است که مشخصاً در روزهای سخت به آن تکیه می‌کنیم و در زمان‌هایی که شاهد قیمت‌های بالاتر هستیم، آن را تقویت می‌کنیم.» ده‌ها شرکت نفتی دیگر ایالات متحده در هفته‌های آینده نتایج سه ماهه سوم خود را اعلام خواهند کرد. تحلیل نیویورک تایمز متکی بر ترکیبی از نتایج مالی اعلام‌شده و (در صورت عدم دسترسی) برآوردهای تحلیلگران گردآوری‌شده توسط مؤسسه داده‌های مالی FactSet بوده است. این بررسی شامل شرکت‌های لوله‌کشی یا ارائه‌دهندگان خدمات نفتی که عملکردشان کمتر تحت تأثیر مستقیم شوک جهانی نفت قرار گرفته، نشده است. در حال حاضر، بسیاری از شرکت‌ها از رویکرد مشابهی پیروی می‌کنند: تسویه بدهی‌ها و ذخیره نقدینگی مازاد، به جای سرمایه‌گذاری برای تولید نفت بیشتر از برنامه اولیه یا گسترش ظرفیت پالایشی.هومر بهولار، مدیر مالی غول پالایشی ولرو انرژی (Valero Energy) هفته گذشته به تحلیلگران وال‌استریت گفت: «ما قصد نداریم صرفاً به این دلیل که نقدینگی زیادی داریم، رویکرد خود را نسبت به سرمایه‌گذاری‌های سرمایه‌ای تغییر دهیم.» سود سه ماهه سوم ولرو بیش از شش برابر جهش داشت. آقای بهولار گفت: «با گذشت زمان، تمام نقدینگی مازادی که در حال جمع‌آوری آن هستیم، در نهایت به سمت سهام‌داران ما هدایت خواهد شد.» او به جزئیات اشاره‌ای نکرد، اما این اقدام معمولاً شامل افزایش سود سهام یا بازخرید سهام شرکت می‌شود.
پالایشگاه‌های آمریکایی عملکرد به‌ویژه خوبی داشته‌اند زیرا بخش زیادی از نفتی که پردازش می‌کنند از طریق خط لوله تحویل داده می‌شود که آن‌ها را از هزینه‌های سرسام‌آور حمل‌ونقل دریایی مصون می‌دارد. این شرکت‌ها حلقه پیوند حیاتی بین تولیدکنندگان نفت و مصرف‌کنندگان هستند، زیرا نفت خامی را که از دل زمین پمپ می‌شود به سوخت‌های قابل استفاده مانند بنزین و گازوئیل تبدیل می‌کنند. برخی از شرکت‌ها مانند اکسون و شورون، هم نفت تولید می‌کنند و هم آن را پالایش می‌کنند، اما بسیاری از آن‌ها فقط در یکی از این زمینه‌ها تخصص دارند. شرکت‌های بزرگ اروپایی نیز سودهای فوق‌العاده‌ای را گزارش کردند. شل در سه ماهه سوم ۱۲٫۰۶ میلیارد دلار درآمد داشت که سود آن نسبت به سال قبل بیش از دو برابر شد و بخشی از آن به دلیل سودآوری بالای بخش پالایش بود. سود سه ماهه سوم غول نفتی فرانسوی توتال‌انرژیز نیز با بیش از دو برابر افزایش به ۸٫۲۶ میلیارد دلار رسید.
جان کاتسیماتیدیس، مدیرعامل شرکت یونایتد ریفاینینگ (شرکت خصوصی تولید سوخت در غرب پنسیلوانیا) و از متحدان قدیمی ترامپ، گفت که این شرکت قصد دارد از بادآورده‌ی سود امسال برای پرداخت بدهی‌های خود استفاده کند؛ یا شاید برای خرید یک هواپیمای اختصاصی جدید برای شرکت. آقای کاتسیماتیدیس در مصاحبه‌ای گفت: «جدی می‌گویم. می‌دانید چرا؟ من ۷۸ ساله هستم. اگر الان یک هواپیمای جدید نخرم، کی قرار است بخرم؟ وقتی که مردم؟»

گنگستریسم نفتی  یانکی‌ها
دریافت همه صفحات
دانلود این صفحه
آرشیو