«استخر» کمعمق
گروه فرهنگی
«استخرِ» سروش صحت تلاشی برای وارد شدن به حوزهٔ سینمای ابزورد است، اما فاصلهٔ زیادی با آثار موفق این ژانر دارد. فیلم میخواهد ظاهرِ نخبهپسند بسازد و ژستِ عمیق بگیرد، اما در عمل تنها طنزی لوس و کممایه تحویل میدهد؛ ابزوردهای نه تأثیرگذار و نه هوشمند. مجموعهای از بازیگران خوب در نقشهایی ضعیف جمع شدهاند: شوخیهای لوس دربارهٔ سیگار، حضور نقشهای زائد مثل فرزندِ دههٔ هشتادیِ امین حیایی که صرفاً ادای «هشتادی بودن» درمیآورد، و نقشی مثل مهران مدیری که بهراحتی قابل حذف بود. فیلمنامه تنبل است؛ بدون نقطهٔ عطف، بدون فرآیندِ روانِ روایت. محور داستان - بازگشتِ همسر حیایی - هیچ تحولِ دراماتیکی را پشت سر نمیگذارد. در مجموع «استخر» فاقد عمق و انسجام است. این استخر نه عمیق، که عقیم بود.
«استخرِ» سروش صحت تلاشی برای وارد شدن به حوزهٔ سینمای ابزورد است، اما فاصلهٔ زیادی با آثار موفق این ژانر دارد. فیلم میخواهد ظاهرِ نخبهپسند بسازد و ژستِ عمیق بگیرد، اما در عمل تنها طنزی لوس و کممایه تحویل میدهد؛ ابزوردهای نه تأثیرگذار و نه هوشمند. مجموعهای از بازیگران خوب در نقشهایی ضعیف جمع شدهاند: شوخیهای لوس دربارهٔ سیگار، حضور نقشهای زائد مثل فرزندِ دههٔ هشتادیِ امین حیایی که صرفاً ادای «هشتادی بودن» درمیآورد، و نقشی مثل مهران مدیری که بهراحتی قابل حذف بود. فیلمنامه تنبل است؛ بدون نقطهٔ عطف، بدون فرآیندِ روانِ روایت. محور داستان - بازگشتِ همسر حیایی - هیچ تحولِ دراماتیکی را پشت سر نمیگذارد. در مجموع «استخر» فاقد عمق و انسجام است. این استخر نه عمیق، که عقیم بود.
