اخیرا اسموتریچ، وزیر دارایی رژیم صهیونیستی، از علاقه استیو ویتکاف نماینده ویژه ترامپ  به پاکسازی قومی در نوار غزه پرده برداشت. اسموتریچ در این خصوص تاکید کرده است : "ویتکاف در یک گفت‌وگوی خصوصی به من گفت که  نمی‌گذارم دو میلیون وحشی !در کنار فرزندان شما پشت حصارها زندگی کنند."
بدیهی است که صفت وحشی تنها لایق آمریکا و رژیم صهیونیستی بوده و بیان آن از زبان تروریستهایی مانند ویتکاف و اسموتریچ غیرقابل توجیه است! با این حال موضوع مهمی که در این میان نباید نادیده انگاشته شود، معطوف به رویکرد و رویه واحدی است که میان واشنگتن و تل آویو در پرونده اشغالگری فلسطین و نسل کشی در منطقه غرب آسیا وجود دارد. اگرچه رسانه های غربی تلاش می کنند در تصویرسازی موهوم خود، میان نتانیاهو و ترامپ (یا همان واشنگتن و تل آویو) تفکیک قائل شوند اما افشای سخنان امثال ویتکاف در دیدار با مقامات صهیونیستی، موید ماهیت، استراتژی، تاکتیک و رفتار واحدی است که مقامات کاخ سفید و رژیم اشغالگر قدس در مواجهه با پدیده های جاری در منطقه و نظام بین الملل دارند. 
مقامات آمریکایی و صهیونیستی ( خصوصا طی هفته های اخیر) بعضا در سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و موضع‌گیری‌های رسانه‌ای چنان از اختلافات عمیق حرف می‌زنند که افکار عمومی تصور می‌کند میان آنان شکافی واقعی و تعیین‌کننده وجود دارد. اما با کمی دقت در رفتار عملی، نوع تصمیم‌گیری و نتایج سیاست‌هایشان، می‌توان دید که این اختلاف دروغین، به معنای تضاد واقعی نیست. چه بسا این دو، در عمل، «یک روح در دو بدن» باشند و هر کدام بخشی از پازلی را کامل کنند که در نهایت به یک نتیجه مشترک می‌رسد.
این هم‌پوشانی معمولاً در چند سطح خود را نشان می‌دهد: نخست، در «تقسیم نقش». تقسیم نقشی که هدف از آن حفظ وضع موجود است. دوم، در «مدیریت افکار عمومی». نمایش اختلاف، در واشنگتن و تل آویو مصرف داخلی و خارجی دارد. سومین کارکرد این موضوع،  «تولید بن‌بست»است. رسانه های وابسته به جریان سلطه افکار عمومی را درگیر اختلافات ساختگی میان آمریکا و رژیم صهیونیستی می کنند اما در حقیقت میان آنها کمترین تفاوت و اختلافی وجود ندارد! در این خصوص تصمیم های هماهنگی میان آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت می گیرد. حتی از سوی برخی سیاستمداران آمریکایی محکومیت‌های لفظی مطرح می‌شود، اما حمایت‌های مالی، امنیتی یا سیاسی از رژیم صهیونیستی  لحظه ای قطع نمی‌گردد. در چنین وضعی، تضاد ظاهری سیاستمداران نه نشانه تعارض واقعی، بلکه بخشی از طراحی صحنه است.بنابراین برای فهم حقیقت سیاست، نباید گوش به رسانه های وابسته به آمریکا و رژیم صهیونیستی سپرد! افشاگری اخیر اسموتریچ از مواضع ویتکاف ، تلنگری برای افراد ساده لوح و زودباور محسوب می شود! کسانی که هنوز باور به وجود تفاوتهایی میان واشنگتن و تل آویو هستند!