جواد شاملو
سرانجام آنچه مورد انتظار موافقان و مخالفان مذاکره و تفاهم بر سر پایان جنگ بود، رخ داد و رهبر معظم انقلاب اسلامی موضع خود را در مورد این مذاکرات و تفاهم‌نامه نهایی بیان داشتند:
بسم‌ الله‌ الرّحمن ‌الرّحیم
ملّت پرشور و باوفای ایران
همانگونه که مطلع شدید، تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور آمریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد.
بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه‌ی آن را صادر نمودم‌.
ایشان همچنین تصریح کرده‌اند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیاده‌خواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود. امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف انواع نصرت‌ها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
سید مجتبی حسینی خامنه‌ای
۲۸/خرداد/۱۴۰۵
این پیام زیرکانه، صادقانه، صریح و بسیار حساب‌شده، الحق شایان موشکافی و تدبر برای درک هرچه بیشتر است. در حقیقت این پیام، خود پیام‌هایی در دل دارد که بدون توجه به آن‌ها، ممکن است آماج برداشت‌های غلط شود.  نکته اولی که درباره پیام گفتنی است، این است که رهبر انقلاب پس از اشاره به تلاش‌های دلسوزانه مسئولان در مسیر مذاکرات، مبدأ و درخواست‌کننده برای مذاکره و تفاهم را رئیس‌جمهور مستأصل آمریکا عنوان می‌کنند؛ نه مسئولان جمهوری اسلامی ایران. یعنی رئیس‌جمهور آمریکا برای ایجاد بستر مذاکره، تلاش‌های زیادی کرده و مسئولان ما تنها در مقام پذیرش یا عدم پذیرش بستر مذاکره بوده‌اند؛ آن‌ها از دشمن درخواستی نداشته‌اند. 
نکته بعدی پیام این است که رهبر انقلاب، در حقیقت خطاب به دشمن سخن گفته‌اند. یعنی دشمن را آن‌قدر بدعهد و بی‌ارزش خوانده‌اند که هرگونه مذاکره با او بی‌معناست و تنها مطلبی منجر به جواز مذاکره از سوی رهبری شده، اعتماد به تعهد رئیس‌جمهور و دیگر کارگزاران نظام است؛ نه اعتماد به دشمن. ایشان همچنین تصریح کرده‌اند که مسئولیت موفقیت یا عدم موفقیت مذاکره با مسئولان ایرانی است نه با جنایتکاران آمریکایی! یعنی آن‌ها به صورت پیش‌فرض عامل بدعهدی و عدم انتفاع ایران از مذاکرات هستند و این تنها تدبیر و هوشمندی و اراده و شهامت خودمان است که ممکن است ما را از مذاکره منتفع سازد. به این ترتیب، دیگر کسی نمی‌تواند بعد از بدعهدی دشمن، مسئولیت تضییع حق ایران در مذاکره را صرفا به گردن دشمن بی‌اندازد؛ چراکه بدعهدی و غیرقابل اعتماد بودن او بدیهی است و رکب خوردن و مورد فریب واقع شدن معنا ندارد.این موضع مشخصا به دلیل رفتاری است که پیشتر مسئولان وقت در قبال خروج ترامپ از برجام اتخاذ کرده بودند و خسارت بزرگی که ایران در آن برهه متحمل شد را صرفا به گردن بدعهدی و دغل‌کاری دشمن انداختند. حال آنکه شرط‌اول مذاکره با آمریکا، شناخت ذات پلید و ابلیس‌وار اوست و اگر تصمیم گرفتیم با چنین موجودیت شروری وارد مذاکره شویم، یعنی از پیش فکر  ضمانت اجرایی و یا عدم خسارت کشور در صورت بدعهدی او را کرده‌ایم.   
از اساس ما در ایران یک معضل فکری داریم و آن، محدود بودن جغرافیای فکری ما به داخل کشور است؛ حال آنکه بسیاری از کنش‌ها و واکنش‌های نهاد رهبری در هر سه دوره از ولایت فقیه در ایران، یا کاملا ناظر بر بیرون و مدیریت ذهنیت دشمن بوده، یا دشمن و ملاحظه برداشت‌های او سهم مهمی در نوع کنش یا واکنش داشته است. در پیام اخیر رهبر انقلاب، ما شاهد آنیم که گویی رهبری خطاب به دشمن می‌گوید تو و امضای تو برای ایران هیچ ارزشی ندارید؛ اگر مذاکره می‌کنیم به اتکای تعهد مسئولان خودمان است؛ نه تو و اگر این تعهد نبود، هیچ مذاکره‌ای با تو نداشتیم. 
در ادامه نیز حضرت آقا، خود و ملت را با مسئولان و مذاکره‌کنندگان و شورای عالی امنیت ملی طرف حساب قرار می‌دهند، نه با دشمن. 
به این ترتیب دشمن می‌فهمد ما نه از این توافق خرسندیم و نه جشن و سروری از پایان جنگ به پا کرده‌ایم؛ مطلوب دل ما ادامه جنگ تا نابودی و ورشکستگی و رسوایی هر چه بیشتر قاتلان رهبر شهیدمان بود؛ به این مذاکرات خوشبین هم نیستیم و مهم‌تر از همه اینکه «منتظریم» ببینیم مسئولان‌مان چه می‌کنند. چنین رویکردی هم دست مذاکره‌کنندگان را برای جدیت هرچه بیشتر و ایستادگی هرچه مصمم‌تر باز می‌کند و هم دشمن را از ادامه زیاده‌خواهی باز می‌دارد. 
در مقابل مسئولان و متولیان این مذاکرات نیز با لبیک یکصدا به محضر رهبری معظم، وحدت و یگانگی نظام در برابر دشمن را به نمایش گذاشتند. 
محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی در واکنش به پیام راهبردی و روشنگرانه رهبر معظم انقلاب در تبیین مذاکرات پیش رو نوشت: اوامر حضرتعالی را نصب العین خود قرار می‌دهیم.
متن پیام رئیس مجلس شورای اسلامی به شرح ذیل است:
محضر مبارک رهبر معظم انقلاب اسلامی
حضرت آیت الله سیدمجتبی خامنه‌ای
با عرض سلام و تسلیت ایام شهادت سالار شهیدان
از پیام راه‌گشا و حکیمانه حضرتعالی سپاسگزاریم. این پیام نقشه‌راهی بود که بیش از گذشته روشن کرد با نهایی شدن این یادداشت تفاهم، تازه به آغاز راه سخت و پرپیچ و خمی رسیده‌ایم که باید حقوق ملت ایران و مقاومت را از دشمن بدعهد استیفا کنیم. این پیام و اعلام انتظار برای تحقق شروط تعیین شده در یادداشت تفاهم، دست ما را برای پیگیری تعهدات آمریکا پر تر کرد.
ما این اوامر حضرتعالی را نصب العین خود قرار می‌دهیم و اجازه نخواهیم داد طرف مقابل با بدعهدی و زورگویی حق مردم ایران و جبهه مقاومت را مخدوش کند.
براساس آموزه‌های مکتب حسینی و سیره امام شهیدمان، معتقدم جبهه توحیدی هرگز نمی‌تواند با جبهه باطل صلح کند و وظیفه همه ما این است که مقابل جبهه باطل بایستیم و در این مسیر، دیپلماسی را یکی از میدان‌های مبارزه برای ایستادگی می‌دانیم. تضمین ما برای تحقق این یاداشت تفاهم، نه بندهای آن، بلکه جان ماست که کف دست گرفته‌ایم و قدرت جمهوری اسلامی ایران که دشمن آمریکایی صهیونی در جنگ اخیر ضربات و قاطعیت آن را به عینه درک کرد.
ما همان‌گونه که در مسیر گذشته مذاکرات نشان دادیم اهل ایستادگی برای تحقق شروط و خطوط قرمز تعیین شده و کسب منافع ملت ایران هستیم. مذاکره برای ما مسیر مبارزه برای گرفتن حقوق مردم ایران است و در این مسیر اگر دشمن به دنبال زیاده‌خواهی باشد ثابت کرده‌ایم که دست مان روی ماشه است و هیچ تردیدی در پاسخ کوبنده به دشمن که در جنگ اخیر طعم آن را چشیده، نداریم.
درپایان از اینکه نحوه ادامه مسیر پرخطر و پیچیده مذاکرات را روشن فرمودید؛ سپاسگزارم و امیدوارم این پیام همه آحاد جامعه را در مقابل دشمن برای تحقق شروط گفته شده در تفاهم، متحد و یکپارچه کند.
همچنین مسعود پزشکیان با صدور پیامی ضمن قدردانی از رهنمودها و حمایت‌های معظم‌له، بر نقش تعیین‌کننده این پیام در ترسیم چارچوب‌های کلان مذاکرات و تبیین مسئولیت دستگاه‌های ذی‌ربط تأکید کرد. متن پیام رئیس جمهور به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
پیام روشنگرانه و صریح مقام معظم رهبری خطاب به ملت پرشور و وفادار ایران مسئولیت همه اجزای مؤثر در فرآیند مذاکره پیش رو را تبیین کرد. توجه مهرافزای معظم‌له مبنی بر تلاش‌های دلسوزانه و حسن نظر مسئولین امر و صدور اجازه برای آغاز مذاکره در جهت تحصیل منفعت برای ملت ایران اسباب خرسندی و رضایت همه خدمتگزاران ملت ایران است. بدیهی است اینجانب به عنوان رئیس جمهور و رئیس شورای امنیت ملی به همراه سایر اعضای این شورا خود را متعهد به توجه حداکثری نسبت به دغدغه‌های معظم‌له و حراست از حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت می‌دانیم.
بی‌تردید خط قرمز مسئولین منافع ملی و پاسداشت عزت، شرافت و اقتدار ملت رشید ایران است و با توجه حداکثری تیم مذاکره کننده نسبت به جزئیات مذاکره و رجای واثق به فضل و عنایت پروردگار، پیروزی بزرگ حاصل خواهد شد. انشاالله.
شورای عالی امنیت ملی نیز نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی به رهبر معظم انقلاب و ملت بزرگوار و قهرمان ایران اطمینان می دهد در اجرای تدابیر و دستورات معظم له، بویژه در نگهبانی از حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت، پاسداشت خون شهیدانمان و پیشبرد مذاکرات آینده بر مبنای منافع و مصالح جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه مسامحه نخواهد کرد و تا استیفای کامل حقوق ملت ایران و خونخواهی خون پاک و مطهر رهبر شهیدمان، از پای نخواهد نشست.
در این راستا، با بی اعتمادی کامل به دشمن بدعهد و پیمان‌شکن و با نظارت دقیق بر فرآیند مذاکرات و اجرای برنامه‌ها، چنانچه تخطی‌ و تخلفی از جانب طرف آمریکایی صورت گیرد، طبق برنامه از پیش تعیین شده، اقدام متقابل صورت خواهد گرفت.
این موضع‌گیری‌ها در مجموع نشان می‌دهد که پیام رهبری نه برای آرام‌کردن فضای سیاسی داخلی، بلکه برای مستحکم‌کردن جبهه داخلی در برابر دشمن صادر شده است؛ زیرا در چنین بزنگاه‌هایی، آنچه می‌تواند یک ملت را از درون فرسوده کند نه صرفاً فشار بیرونی، بلکه تردید، دودلی و دوگانه‌سازی‌های فرساینده‌ای است که گاه ذیل عنوان دلسوزی یا نقد منصفانه، عملاً به تضعیف موضع ملی می‌انجامد. از همین رو، آنچه امروز بیش از هر چیز اهمیت دارد، حفظ روایت درست از این تفاهم و از این پیام راهبردی است؛ روایتی که نه آن را آغاز یک خوش‌بینی ساده‌لوحانه نسبت به آمریکا می‌داند و نه آن را نشانه عقب‌نشینی و انفعال، بلکه آن را بخشی از یک نبرد پیچیده، هوشمندانه و چندلایه ارزیابی می‌کند که در آن، دیپلماسی نیز همچون میدان نبرد، تابع منطق قدرت، اقتدار و هوشیاری است.
در چنین شرایطی، بزرگ‌ترین خطا آن است که برخی جریان‌ها بخواهند از این پیام برای تسویه‌حساب‌های جناحی بهره ببرند؛ گویی مسئله کشور، نه مواجهه با دشمن خارجی، بلکه اثبات برتری یک قرائت سیاسی بر قرائت دیگر است. حال آنکه پیام اخیر رهبر انقلاب، دقیقاً برای بستن راه چنین سوءاستفاده‌هایی صادر شده است. این پیام به همه یادآور می‌شود که در پرونده‌های بزرگ ملی، میزان وفاداری به منافع کشور با هیاهو، شعار یا تحلیل‌های شتاب‌زده سنجیده نمی‌شود، بلکه با میزان پایبندی به وحدت، انضباط و عقلانیت انقلابی سنجیده می‌گردد. از این زاویه، واکنش هماهنگ سران قوا و نهادهای اصلی کشور نیز حامل پیامی روشن برای داخل و خارج است: جمهوری اسلامی در عین ورود به عرصه گفت‌وگو، هرگز از اصول خود عبور نمی‌کند و هر توافقی را تنها در صورتی معتبر می‌داند که منافع ملت، حقوق مقاومت و خون شهیدان این سرزمین را تضمین کند. این همان نقطه‌ای است که دشمن باید آن را دریابد و دوستان نیز باید بر آن تکیه کنند؛ اینکه ایران، نه از سر ضعف بلکه از موضع اقتدار سخن می‌گوید، نه برای امتیازدادن بلکه برای امتیازستانی، و نه برای پایان‌دادن به مقاومت، بلکه برای تبدیل مقاومت به نتیجه‌ای عینی، پایدار و قابل لمس در صحنه سیاست و میدان.
در نهایت، این پیام و پیوست‌های آن، یک بار دیگر نشان داد که سیاست در منظومه انقلاب اسلامی، صرفاً فن اداره امور نیست؛ بلکه صحنه‌ای برای حفظ عزت، تثبیت هویت و صیانت از خون و آرمان یک ملت است.